ўринсиз

сфт. 1. Асоссиз, бесабаб, беҳуда, ортиқча, нотўғри.

Ўринсиз ғазаб. Ўринсиз араз. Ўринсиз койимоқ.

Аваз қозининг шикояти ўринсиз топилиб, мол-мулки мусодара қилинди. — Н. Сафаров, Оловли излар

Қўрқмангиз, ҳожи! Марғилон ҳокими ўринсиз қон тўкувчи эмасдир. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Ярим кечага борганда, Оқилахон қуруқ туҳмат, ўринсиз таналардан қутулиш ёʻлларини ўйлай-ўйлай, диванга суянганича ухлаб қолди. — Р. Раҳмонов, Талваса

2. Муайян вазиятга тўғри келмайдиган, ёпишмайдиган; ноўрин.

Убай, директорнинг ўринсиз ҳазилидан шартта орқасига ўгирилди-ю, кабинетдан чиқиб кетди. — Ўзбекистон қўриқлари

Муҳаммаджон ҳозир гапиришни ўринсиз деб билди ва қовоғини солиб, юзини Зокирдан ўгириб олди. — П. Қодиров, Уч илдиз

3. Бирор зарурациз қилинган; фойдасиз, нотўғри, беҳуда, чакки.

Бир бойнинг икки ўғли бўлиб, каттаси маишатпараст, серхаражат, пулни ўринсиз сарф қиладиган экан. — Шукрулло, Жавоҳирлар сандиғи