ўралмоқ

фл. 1. Ўрамоқ феълининг ўзлик ва мажҳул нисбатлари.

Фолбин оғзини йиғиштириб, латтага чандиб ўралган, катталиги данакдай бир нимани енг учидан чиқариб берди. — Ойбек, Танланган асарлар

2. айн. Ўралашмоқ 3.

Албатта, хўжайинники — ноҳақ. Боласи билан ўралашиб қолди, энди ишлай олмайди, деб ўйласа керак у. — Ойбек, Танланган асарлар

3. Айланиб ёпишмоқ, чирмашмоқ; ўрашмоқ.

Карнайгул ипга ўралиб ўсади.

Даладаги шўралар Оёғимга ўралар. — Оқ олма, қизил олма

4. Ип, арқон, сим, тўр каби нарсаларга илиниб, чулғаниб ҳаракат қилолмай қолмоқ; ўралашмоқ.

Кўй арқонга ўралиб қолмасин.