оқмоқ

фл. 1. Паст томонга қараб узлуксиз, сурункасига ҳаракат қилмоқ, юрмоқ (суюқлик ҳақида).

Олдингдан оққан сувнинг қадри ёʻқ. — Мақол

Қонқус тун бўйи ғазаб билан, алам билан тўлғаниб оқди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

Филатовнинг бир қўли қон оқаётган елкасида, иккинчи қўли пулемёт лентасида, боши қуйи солинган эди. — А. Қаҳҳор, Олтин юлдуз

2. Тез-тез томмоқ, бирин-кетин юмаламоқ (томчилар ҳақида).

[Қизнинг] Кўзларидан оққан томчилар қуёшда инжудай ёнади. — Ойбек, Танланган асарлар

Ошно дўстининг кўзларидан дув-дув ёш оқаётганини кўрди, хўрланди — М. М. Дўст, Лолазор

3. Сув оқими билан бирга силжимоқ, сузмоқ.

Келганлардан бир қисми сойнинг ўртасига етмасдан қайтишга мажбур бўлди. Икки киши оқиб кетаёзди. — А. Қаҳҳор, Олтин юлдуз

4. Қуйилиб келмоқ; ўтмоқ.

Ўтказгичлардан электр токи оқа бошлади.

5. кўчма Келиб, тушиб турмоқ.

Конвеерлардан дон оқади.

Хона ичига қуёшнинг илиқ ёрқин ипаги жимгина оқди. — Ойбек, Навоий

6. Жараён тарзида, кўплашиб бирор томонга юрмоқ, ўтмоқ.

Отлиқлар Оқмачит қири томон оқиб борарди. — Т. Ашуров, Оқ от

Эрталабдан бошлаб қишлоқ аҳолиси мактаб томон оқди. — П. Турсун, Ўқитувчи

7. Тўкилмоқ, осилиб тушмоқ.

Икки атрофда пахтасининг чўғи қочган далалар гоҳ чўп бўлиб ғўзапояси қолган, гоҳ пахтаси эгатларга оқиб тушган пайкаллар билан алмашинади. — М. Мансуров, Ёмби

8. кўчма Ўтмоқ, кечмоқ.

Ҳаёт бир маромда, бир изда оқа бошлади. — С. Абдуқаҳҳор, Кўзлар

Йиллар оқар йилларни ювиб, Тақдирига тан берар ҳавас. — А. Шер, Қадимги куй