оқланмоқ
oqlanmoqоқланмоқ
фл. Оқламоқ феълининг мажҳул нисбати.
Айбдор оқланди.
Эҳтимол, ҳақиқий ўғри ушланиб, Ҳиммат ҳам оқланиб чиқар. — Шуҳрат, Умр поғоналари
Қуёш нури оппоқ оқланган деворларда кўзни тиндирувчи ёлқин билан жимирлар эди. — П. Турсун, Ўқитувчи
оқланмоқ
страд. от oqlamoq.
оқланмоқ
в 1. be whitened
2. acquit, be acquitted, be justified
ОҚЛАНМОҚ
aqlanıw
оқланмоқ
1. жур. freigesprochen werden
2. sich rechtfertigen