омонлашмоқ
omonlashmoqомонлашмоқ
фл. 1. Бир-бири билан саломлашмоқ, бир-биридан ҳол-аҳвол сўрашмоқ.фойдаланмоқда
Элмурод челакларини ерга қўйди-да, бориб[Норжон билан омонлашди. — П. Турсун, Ўқитувчи
Аҳмадали Рўзихон ая билан ёʻл-ёʻлакай омонлашди, ундан кўнгил сўради. — Ёшлик
2. шв. фолк. Видолашмоқ, хайрлашмоқ.
Холдор кетар бўлди, беклар, дунёдан, Розиланиб, омонлашиб қолинглар. — Эргаш Жуманбулбул
Ана шундай қилиб, Муродхон синглиси билан омонлашиб, ёʻлга тушиб жўнайверди. — Муродхон
омонлашмоқ
в say hi (hello) to, greet (welcome) each other
ОМОНЛАШМОҚ
sálemlesiw, hal-awhal sorasıw