омил

от 1. Бирор ишни яхши эгаллаган; уста, моҳир, омилкор.

Бирни иккига чақиб, иккини тўрт қилишга омил ота қизини [Таннозхонни] ишлагани қўймаган эди. — Қ. Махсумов, Муҳаббат қўшиғи

2. Омил (эркаклар исми).