oʻmarmoq

fl. s. t. Yashiriqcha olib ketmoq, oʻzlashtirmoq; oʻgʻirlamoq.

Savat-savat pachaq tuxumlarni pullovchi qallob odamlar bu yerdan ancha pulni oʻmarib ketar edilar. — M. Muhammadjonov, Turmush urinishlari

Oʻgʻil dedi: — Shu fursat qulay: Otam yoʻgʻ-u, pulni oʻmaray. — S. Abduqahhor

Choydan ur, desa moydan ham oʻmarib qoladigan baʼzi xodimlariga koʻz yugurtirib chiqib, sirli ovoz bilan shunday dedi — Mushtum