olis

sft. 1. Biror yerdan uzoqda, yiroqda boʻlgan.

Olis joy. Olis qishloq.

Axir bundan oʻn besh kun ilgari Umid yuk mashinasida Mirzachoʻldagi olis sovxozga chiqib keldi. — Mirmuhsin, Umid

Oʻspirinlar, olis manzilni koʻzlagan sayyohlarday, safarga puxta hozirlangan edilar. — Yoshlik

Olis bir qishloqdan kelib, murakkab sanʼat yoʻlini tutib, uni puxta egallashning oʻzi katta jasorat. — Gazetadan

2. Uzoq, davom etadigan; davomli, uzoq.

Olis yoʻl. Olis safar.

Yoʻllar azobi endi unutildi, deganda yana olis safarga joʻnatib yuborishmoqchi. — S. Ahmad, Jimjitlik

3. Oʻtmishdagi, qadimgi.

Lekin tanimizda kezar-ku, beshak, Olis bobolarning ming yillik qoni. — A. Oripov, Yillar armoni