olay

fl. Katta ochilib, chaqchayib ketmoq, besaranjom oʻynamoq, ola-kula boʻlmoq (koʻz haqida).

Mirzoning koʻzlari olayib, xodimgarlarga qaradi. — A. Qahhor, Mirzo

Yoʻlchining rangi oʻchdi, koʻzlari olayib, titroq ovoz bilan qichqirishdan oʻzini tiyolmadi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Bashorat yalt etib qayrilib, singlisiga olayib qaradi. — A. Muxtor, Opa-singillar

вытаращиваться, выпучиваться (про глаза)

uning koʻzlari olaydi у него глаза на лоб полезли.

v bulge

alarıw, edireyiw, adırayıw (kóz haqqında)