ўлармон
oʻlarmonўлармон
сфт. 1. Нафсини тия олмайдиган; очкўз.
Ўлармон ҳўкиз болтадан тоймас. — Мақол
Ёмон отга ёл битмас, Ўлармонга мол битмас. — Мақол
2. Ўта берилган; муккасидан кетган.
Ичкиликка ўлармон одам,
Ишратга ўлармон, нафси ёмонлар Хун дея, қул дея, пул дея босди. — М. Шайхзода.
ЎЛАРМОН
1. Нафсини тия олмайдиган; очкўз.PİS BOĞAZ, AÇ GÖZ
2. Ўта берилган, муккасидан кетган.BAĞNAZ
ўлармон
1. жадный, падкий (на что-л.)
ўлармон ҳўкиз болтадан тоймас жадный до еды бык не страшится топора (говорится по отношению к таким людям, которые ради достижения своей цели совершают самые тяжкие поступки и сделки со своей совестью)
2. цепкий, безудержно рвущийся
ўлармон
а covetous, tenacious, greedy
ЎЛАРМОН
1. ólermen, ashkóz
2. berilgen, qunt etken
ўлармон
gierig, halbsüchtig, gefräßig