oʻlarmon

sft. 1. Nafsini tiya olmaydigan; ochkoʻz.

Oʻlarmon hoʻkiz boltadan toymas. — Maqol

Yomon otga yol bitmas, Oʻlarmonga mol bitmas. — Maqol

2. Oʻta berilgan; mukkasidan ketgan.

Ichkilikka oʻlarmon odam,

Ishratga oʻlarmon, nafsi yomonlar Xun deya, qul deya, pul deya bosdi. — M. Shayxzoda.