ОКЕАНИЧЕСКИЕ ХРЕБТЫ

okean tubida birnecha yuz km masofaga choʻzilib yuqoriga koʻtarilgan togʻ tizmalari. Odatda ularning yonbagʻri tik, relefi notekis boʻladi. J.D.Uayzman, K.D.Ovi (1953) O.t.t.dan farqli oʻlaroq, yassi va silliq yonbagʻirli, uzoqqa choʻzilgan keng koʻtarilmalar — okean koʻtarilmalari atomasini fanga kiritdilar. Lekin, bu ikki atomani ajratish, ular oraligʻidagi farqni belgilash koʻp chalkashliklarga olib keldi. Chunonchi, geotektonik jihatdan oʻxshash strukturalar ayrim hollarda koʻtarilmalar, boshqa hollarda tizmalar deb taʼriflandi. Mas., Oʻrtaliq-Atlantika togʻ tizmasi va Sharqiy-Tinch okean koʻtarilmasi. Lekin, okean ichidagi koʻtarilmalarning barchasini togʻ tizmalari deb atash maqsadga muvofiqdir. O.t.t. relefda toʻgʻri chiziqli yoki egri chiziqli zonalar sifatida ifodalanadi, ular boʻylab okean poʻsti vujudga keladi va oʻzgarib boradi. Keyingi vaqtlarda (Chaze, 1975) olingan maʼlumotlar, okean havzalaridagi yirik togʻ tizmalari qitʼalardagiga qaraganda keng tarqalganligini va oʻlchami kattaligini koʻrsatdi. Tizmalarning turli-tumanligi, oʻziga xosligi va koʻpligi ularni bir xil tavsiflash imkonini bermaydi. Umuman, O.t.t.ning toʻrt turi ajratiladi: spreding (okean oʻrtaliq togʻ) tizmalari, yoriqlar zonasi togʻ tizmalari, bazaltli vulkan togʻ tizmalari, yoysimon joylashgan orollar togʻ tizmalari. Barcha okean togʻ tizmalarining paydo boʻlishi va tektonik tadrijiy rivojlanishini faqat plitalar tektonikasi nuqtayi nazardan tushuntirish mumkin. Spreding togʻ tizmalari plitalar surilishidan yuzaga keladigan poʻstlarning akkretsiya zonalariga toʻgʻri keladi. Yoriqlar zonalaridagi togʻ tizmalari spreding tizmalari segmentlarini siljituvchi va shaklini oʻzgartiruvchi yoriqlarning davomidir. Yoysimon joylashgan orollardagi togʻ tizmalari subduksiya mintaqasining ort qismidan siljiyotgan plitalarda rivojlanadi. Koʻpgina vulkan tizmalari plitada mantiyaning qizigan nuqtala-, Okean togʻ tizmalari