оғринмоқ

фл. 1. Норозилик ёки малол-лик билан бирор ишни бажармоқ.

Мамат қассоб, қаршисида қимтиниб турган ранги синиқ жувонга тикилиб, оғринибгина ярим килодан ошиқ думбани тарозига ташлади. — Н. Норқобилов, Тўқнашув

Шоп мўйловли киши оғриниб ўрнидан турди. — Ёшлик

2. Ўзига оғир олиб ранжимоқ, хафа бўлмоқ.

Ошно, гарчи оғринган эса-да, уларни унутмади, ўзи бормаса ҳам, касалхонага хотини Муяссарни юбориб турди. М. М. — Дўст, Лолазор

Мен бу гапга унча оғринмадим, эркак киши баъзан шунақа юраги торлик қилади, деб қўя қолдим. А. — Қаҳҳор, Хотинлар