ogʻrinmoq

fl. 1. Norozilik yoki malol-lik bilan biror ishni bajarmoq.

Mamat qassob, qarshisida qimtinib turgan rangi siniq juvonga tikilib, ogʻrinibgina yarim kilodan oshiq dumbani taroziga tashladi. — N. Norqobilov, Toʻqnashuv

Shop moʻylovli kishi ogʻrinib oʻrnidan turdi. — Yoshlik

2. Oʻziga ogʻir olib ranjimoq, xafa boʻlmoq.

Oshno, garchi ogʻringan esa-da, ularni unutmadi, oʻzi bormasa ham, kasalxonaga xotini Muyassarni yuborib turdi. M. M. — Doʻst, Lolazor

Men bu gapga uncha ogʻrinmadim, erkak kishi baʼzan shunaqa yuragi torlik qiladi, deb qoʻya qoldim. A. — Qahhor, Xotinlar