ogʻmachi

ot 1. Bir gapda turmaydigan, hadeb ayniyveradigan irodasiz odam, ikkilanuvchi; ikkiyuzlamachi.

Ogʻmachi kambagʻallarimizning ogʻzini moylashyapti tulki boylar. — N. Safarov, Olovli izlar

2. siyos. Bosh yoʻldan chekinuvchi, chetga chiquvchi, ogʻuvchi.

Oʻng ogʻmachilar. Soʻl ogʻmachilar.

русскийколеблющийся, слабохарактерный, уклонистанглийскийhesitating, weak-willedфранцузскийdéviationniste, faible de caractèreарабскийمُنْحَرِفٌ، غَيْرُ ثَابِتٍ، مُتَقَلِّبٌ