oʻgirmoq

fl. 1. Asl (turgan) holatidan biror tomonga qaratmoq, burmoq.

Raʼno yuzini chetga oʻgirib, boshidagi roʻmoli bilan yuzini artdi, uzun entikdi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

U kirgach, xotin boshini oʻgirib qaradi-da, shu qaraganicha koʻzlari xiralashib, sekin yumildi. — A. Qahhor, Oltin yulduz

Bashirjon darhol xotiniga orqa oʻgirib, barmogʻini qalin lablarida hoʻllab olib, sanashga tushdi. — N. Aminov, Suvarak

2. Oʻyinda: oshiq, gugurt kabi narsalarni (biror holatda, mas, tikka turishini moʻljallab) dumalatib, yerga tashlamoq.

Bola oshiq oʻgirdi.

3. Toʻy-hasham va shu kabilarda qoʻshiqchi, oʻyin-chi boshidan pul aylantirib tashlamoq, pul qistirmoq.

Puldor xotinlar bir-birlaridan qolmaslikka tirishib, pul oʻgirdilar. — Oybek, Tanlangan asarlar

4. din. Aziz-avliyolarga atab boshi yoki ustidan pul yoki biror buyumni aylantirib sadaqa qilmoq (biror ezgu tilakka eri-shish uchun yoki biror baxtli hodisa munosabati bilan).

Mahalladagi qushnoch xotin bemorning boshidan bir qora tovuqni oʻgirib bir echkini soʻyib, xudoyi qilishni buyurdi. — M. Osim, Tilsiz guvoh

Oftoboyim erining bu soʻzini eshitishi bilan Xoʻja Bahovuddin yoʻliga oʻgirib qoʻygan yetti tanga pulini Toʻybekaga berib, darrov eshonnikiga joʻnatdi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

5. Tarjima qilmoq.

originaldagi asar leytmotivini ifodalaydigan doʻstlik, qoʻshiq, raqs, visol soʻz va iboralarni qoyil qilib oʻgirgan. — OʻTA

Asadulla xayolidagi oʻzbekcha sheʼrni forsiyga oʻgirib yozdi. — Sharq yulduzi