офат

от 1. Бошга кулфат солувчи ёки ҳалокатга олиб келувчи бахцизлик; бало.

Халқ бошига кўп офатлар келтирган Андижон зилзиласи Қорабулоқни сувдан маҳрум қилиб қўйди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

2. кўчма Ёʻқ қилувчи; кушанда; илож, даво.

Тақсир, гуноҳнинг офати тавба-ку. — Ҳамза, Танланган асарлар