одоқ

от 1. с. т. Охир, пировард, сўнг, ниҳоят.

Шу билан сўзим одоғига етди. У шунча кўп эртак билардики, кети-одоғи бўлмасди. Янграр овоз хушчақчақ, ҳосил мўл бўлмас одоқ. — Миртемир, Асарлар

2. Дарё ва сойлар этаги, қуйилиш ери.

Дарё одоғи.

н end, ending