odoq

ot 1. s. t. Oxir, pirovard, soʻng, nihoyat.

Shu bilan soʻzim odogʻiga yetdi. U shuncha koʻp ertak bilardiki, keti-odogʻi boʻlmasdi. Yangrar ovoz xushchaqchaq, hosil moʻl boʻlmas odoq. — Mirtemir, Asarlar

2. Daryo va soylar etagi, quyilish yeri.

Daryo odogʻi.

n end, ending