odamzod

ot 1. Odam bolasi; inson, kishi, bashar.

Yer yuzida odamzodning paydo boʻlishi.

Johillik, qabohat, hasad odamzodning yuragini mogʻorlatib, ishdan qoldiradi, asl maqsadidan uzoqlashtirib, umrining behuda yeldek oʻtishiga sabab boʻladi. — S. Nurov, Maysalarni ayoz urmaydi

Odamzodning koʻzi yomon boʻlar ekan, uka. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. s. t. Insoniyat, odamiyat.

n 1. man, person

2. human

3. human race, humanity

adamzat.

Menschheit f

русскийчеловек, род человеческийанглийскийhumanity, humankind, mankindфранцузскийêtre humain, Homme, Humanitéарабскийإِنْسَانٌ (نَاسٌ)