очкўз
ochkoʻzочкўз
сфт. 1. Еб тўймайдиган, нафсини тиёлмайдиган, нафси бузуқ, суқ.
Очкўз бўри. Очкўз ит. Очкўзда бўлса ҳам — ёʻқ, Сахийда бўлмаса ҳам — тўқ. — Мақол
2. Бирор нарсага ўч, ҳар нарсага ортиқча ҳирс қўйган.
Соҳиб қори молпараст, очкўз одам. — И. Раҳим, Чин муҳаббат
ОЧКЎЗ
Еб тўймайдиган, нафсини тиёлмайдиган.AÇGÖZLÜ
очкўз
жадный, алчный
очкўзнинг ўзи тўйса ҳам, кўзи тўймас жадный хоть и насытит брюхо, да глаза его не насытятся; соотв. жадный глаз только сырой землёй насытится
очкўз лочин тирноғидан айрилар жадный (ненасытный) сокол лишается своих когтей
очкўз
а greedy, covetous
ОЧКЎЗ
ashkóz, ólermen, qanaatsız
очкўз
1. адж. gierig, habsüchtig, gefräßig
2. субс. Knauser m, Geizkragen m
Очкўз
алчныйинглизчаgrasping, avid, greedyфрансузчаavide, avare, parcimonieuxарабчаجَشِعٌ, شَرِةٌ