oʻchakishmoq

fl. Achchiq-alam, oʻch olish kabi niyat bilan zid ish tutmoq, shunday maqsadda boʻlmoq.

Ashur odamga bir oʻchakishib qolgandan keyin, to yengib olmaguncha qoʻymas ekan. — P. Qodirov, Uch ildiz

Otam bechora nafasi ichiga tushib mingʻirlaydi, xalfani insofga, murosaga chaqiradi, dam oʻchakishib, qattiqroq gapiradi. — P. Tursun,