ўч
oʻchўч И
ЎЧ И ъадоватъ, ъқасосъ. Шундан кейин у ўч олиш пайида бўлди. Қадимги туркий тилда ҳам шундай маънони англатган бу сўз таркибидаги унли юмшоқ ва чўзиқ талаффуз қилинган (ЭСТЯ, I, 558); ўша даврлар—даёқ бу унлининг чўзиқлик белгиси ёʻқолган (ПАП 405-Девон, И, 79; ДС, 376), ўзбек тилида эса юмшоқлик белгиси ҳам ё'қолган: ў:ч > ўч > оч. ЎЧ ИИ ниҳоятда берилганъ,ъҳирс қўйганъ. Ўғлим ширинликка жу д а ў ч. Бу сифат қадимги туркий тилдаги о:ч отининг юқорида таърифланган белги маъноси асосида (ЭСТЯ, I, 559: öch 6) мустақил сўзга ажралиб чиққан, бунда у кесим вазифасида келган (отдан кесимлик сўзи ўсиб чиққан). Ўзбек тилида бу сўз таркибидаги унлининг юмшоқлик ва чўзиқлик белгиси иуқолган: ў:ч > оч
1) зиён етказгани, таҳқирлагани ва ш.к. учун жавоб тарзидаги ишни қилмоқ. 2) умуман, аламини ёʻқотиш, тарқатиш учун бирор иш қилмоқ
Онажон, йиғламанг, мен ўғлимни ўлдирганлардан ўч оламан! — Мирмуҳсин, Меъмор
Сен бўлсанг, бугун ароқдан ўчингни олмоқчи бўлганга ўхшайсан — А.Мухтор, Опа-сингиллар
ўч ИИ
Ниҳоятда берилган, ҳирс қўйган
Ширинликка ўч бола. Пулга ўч
Латофат ёииигидан қўшиққа ўч эди — С. Кароматов, Ҳижрон
Айниқса, хўжайиннинг катта ўғли Ҳакимбойвачча пахтага жуда ўч одам — Ойбек, Танланган асарлар
Хуморхон шунақа нарсаларга ўч, ўшанга оширамиз. А — Қаҳҳор, Оғриқ тишлар