nuramoq

fl. 1. Eskirib yemirilmoq, buzilmoq.

Boʻtaboy bahor yomgʻirida nuragan oʻchoqni yaxshilab suvadi. — S. Ahmad, Hukm

Kelgan kishi, ovoz chiqmagandan keyin, eshik yonidagi nurab qolgan devor ustidan moʻralay boshlaydi. — T. Obidov, Yusufjon qiziq

2. Tabiiy kuch (shamol, zilzila, atmosfera yogʻinlari va shu kabilar) taʼsirida yemirilmoq, oʻzgarmoq.

3. koʻchma Ichdan zil ketmoq, yemirilmoq.

Maʼrifat va bilimga mushtoq, bu yigit, nurab ketgan eski dunyodan koʻrgan jafolarini xotirlab, oʻtmishga laʼnatlar aytar edi. — N. Safarov, Sulton boʻzchining nevaralari