ноумид
noumidноумид
сфт. 1. Умиди ёʻқ, умидсиз, умидсизланган, ҳафсаласи пир бўлган.
Ноумид одам,
Хотин кишини ҳамма вақт ноумид, норози кўриб ўрганган ва буни хотинлик латофати деб билган Сидиқжонга жувоннинг бу гаплари унча ботмади. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
2. Ишончни ёʻқотган ҳолда, ишончсиз равишда.
Ноумид бўлмоқ.
Каскасини бошига тўнкариб, бир инграб қўйди-да, теваракка ноумид қаради. — Ойбек, Қуёш қораймас
- Ноумид шайтон
НОУМИД
Умиди ёʻқ, умидсиз.UMUTSUZ
ноумид
потерявший надежду, отчаявшийся
ноумид бўлмоқ терять надежду
ноумид - шайтон (букв. без надежды только шайтан-сатана) не надо терять надежду, не надо отчаиваться
ноумид
а 1. despaired, hopeless, desperate, doubting
2. sceptic, pessimistic
- ноумид а бўлмоқ despair
НОУМИД
úmitsiz, úmiti joq, pısı qurığan
ноумид
hoffnungslos, verzweifelt
Ноумид
русчапотерявший надеждуинглизчаdesperate, hopeless, graveфрансузчаdésespéré, découragé, pessimiste, sceptiqueарабчаفَاقِدُ الأَمَلِ