НОС
русскийНОС
орган обоняния; начальная часть дыхательных путей.латинскийnasus, i, m., rhis, rhinos (гр.)узбекскийBURUN — hid, is bilish organi va nafas yoʻllarining boshlangʻich qismi.
нос
м 1. burun
- курносый нос puchuq burun
- нос с горбинкой qirra burun
- говорить в нос burnida (dumogʻida) gapirmoq
нос стальной, хвост льняной загадка (Иголка с ниткой) burni temir, dumi zigʻir
2. tumshuq
всякая птица своим носом сыта har bir qush oʻz tumshugʻi bilan tirik
3. kemaning tumshugʻi, kemaning oldingi qismi
- сидеть на носу лодки kemaning oldingi qismida oʻtirmoq
- нос не дорос у кого hali yoshlik qilasan; hali tishing oʻtmaydi; senga hali erta
- задирать (поднимать) нос burnini koʻtarmoq; dimogʻdorlik qilmoq
- под самым носом у кого koʻzining oldida; tumshugʻining tagida (boʻlmoq)
- с гулькин (с воробьиный) нос juda oz; juda kichik; zigʻirdek
- не видеть дальше своего носа см. не
- водить за нос кого laqillatmoq; laqillatib yurmoq; ahmoq qilmoq; aldamoq
НОС
м носа, предл. о носе, на носу (мн. носы, -ов) 1. burun
курносый нос puchuq burun
нос с горбинкой qirra burun
говорить в нос burnida (dimogʻida) gapirmoq
2. tumshuq, kema (qayiq) ning tumshugʻi, kemaning oldingi qismi
сидеть на носу лодки qayiqning oldingi qismida oʻtirmoq
нос
м. -а burun