ноқулай

сфт. 1. Иш-ҳаракат учун қулайлиги ёʻқ; қулайлик бермайдиган, қўл келмайдиган; ўнғайсиз.

Ноқулай кресло.

Бектемир ноқулай ерда узала тушиб ётар ва тинмасдан отар эди. — Ойбек, Қуёш қораймас

2. Мувофиқ келмайдиган, номувофиқ.

Ноқулай пайт.

Баҳорда об-ҳаво ноқулай келишига қарамасдан, бу звенодаги кишиларнинг фидокорона меҳнати натижасида пахтадан яна мўл ҳосил етиштирилди. — Н. Сафаров, Қурбонали

3. Кишини ўнғайсиз аҳволга соладиган, хижолат қиладиган; хижолатли.

Бу гапни унга сиз айтинг, менга ноқулай.