номуносиб
nomunosibномуносиб
сфт. 1. Муносиб, мувофиқ, мос бўлмаган, мос келмайдиган; номувофиқ.
Улар бир-бирига номуносиб.
Шербек жойига ўтирганида, Саидғозининг жисмига номуносиб овози идорада яна дўриллади. — С. Анорбоев, Оқсой
2. Келишмаган, ярашмаган, нолойиқ.
Ўқимишли кишига номуносиб қилиқ.
Умида сўнгги сўзларини ёшига номуносиб бир алам билан, сансираб гапирди. — Д. Нурий, Осмон устуни
НОМУНОСИБ
Муносиб, мос бўлмаган, ярашмаган.DEĞMEZ, LAYIK OLMAYAN
номуносиб
1. несоответствующий, неподходящий
2. недостойный, неприличный, нетактичный
номуносиб ҳаракат нетактичный поступок
номуносиб
а out of place, tactless, not corresponding (with), improper, unsuitable
- номуносиб ҳаракат inappropriate action
НОМУНОСИБ
múnásip emes, múnásip bolmağan
номуносиб
unentsprechend, ungehörig, unpassend.
номуносиб
reprehensible
Номуносиб
русчанесоответствующийинглизчаimproper, unapprop-riate, not suitableфрансузчаimpropre, déplacéарабчаغَيْرُ مُنَاسِبٍ, غَيْرُ جَدِيرٍ