номаъқул
nomaʼqulномаъқул
сфт. 1. Маъқул эмас, маъқул келмайдиган; нодуруст.
Ҳожи бир неча вақт сўзлагувчини ўз оғзига тикилтириб ўтиргандан сўнг, агар маъқул тушса, хўп дейди номаъқул бўлса, дуруст эмас дейди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
Кейин у одам номаъқул чиқса, дарҳол амалдан олиб ташлайди. — Ш. Холмирзаев, Қил кўприк
2. Ақл-идрок билан қилинмаган; ножўя, бемаъни, аҳмоқона.
Шунда мен кеча беихтиёр қилган номаъқул ишимнинг қанчалик фожиали эканини биратўла англадим. — А. Мухтор, Туғилиш
- Номаъқул бузоқнинг гўштини емоқ Бекор, беҳуда айтмоқ, нотўғри гапирмоқ; нотўғри хатти-ҳаракат қилмоқ. Билиб қўйингки, хотиним ҳалол! Туҳмат қилганлар номаъқул бузоқнинг гўштини ебди! — деди Қамбар. — Уйғун. Асарлар.
НОМАЪҚУЛ
Маъқул эмас.MAKUL OLMAYAN ABES
номаъқул
1. неподходящий, неподобающий
сен номаъқул иш қилибсан ты совершил неподобающий поступок
2. неразумный, нелепый
номаъқул гап нелепые слова
номаъқул
а а absurd, nonsensical
НОМАЪҚУЛ
namaqul, nadurıs, orınsız, jónsiz
номаъқул
unpassend, unangemessen
Номаъқул
русчанеподходящийинглизчаmorally wrong, unsuitable, improperфрансузчаirréfléchi, fou, incommode, pas d'accordарабчаمُنْكَرٌ, غَيْرُ مَقْبُولٍ