ниқтамоқ

фл. 1. Таёқ санчиб ёки оёқлари билан икки ёнига тепкилаб, юришга, илгарилашга ундамоқ (от-уловни).

У (отлиқ) шеригидан қолмаслик учун отининг тизгинини силтайди, оёғи билан унинг бағрига ниқтайди. — П. Турсун, Ўқитувчи

2. Қўл ёки оёқ учи билан туртмоқ.

— Ғафлатда қолмай ўлинг, отаси, — деди эрининг бошига ниқтаб. — Лайлатулқадр бизларни иззат қилиб, ўз оёғи билан уйимизга кириб келган экан. — Н. Мақсудий, Лайлатулқадр

Баланд бўйли, пахмоқ сочли, дов казак аскарлар халқни уриб, ниқтаб, орқага суришга киришди. — Ойбек, Танланган асарлар

3. Тиғизлаб жойламоқ, муштлаб тиқмоқ.

Қодир, ниқтаб пахта тиқилган қанорнинг оғзини тикиб, тарозига келтириб қўярди. — С. Маҳкамов, Дала тонги

Узлуксиз таёқ санчиб ёки оёқлари билан икки ёнига тепкилаб юрмоқ.DÜRTMEK, UYARMAK

в kick a mount with heels

1. tepkilep, qamshılap júriwge iytermelew (at-kóliklerdi)

2. qol-ayaq ushı menen túrtiw

3. tığızlap jaylastırıw, mushlap tığıw