niqtamoq

fl. 1. Tayoq sanchib yoki oyoqlari bilan ikki yoniga tepkilab, yurishga, ilgarilashga undamoq (ot-ulovni).

U (otliq) sherigidan qolmaslik uchun otining tizginini siltaydi, oyogʻi bilan uning bagʻriga niqtaydi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

2. Qoʻl yoki oyoq uchi bilan turtmoq.

— Gʻaflatda qolmay oʻling, otasi, — dedi erining boshiga niqtab. — Laylatulqadr bizlarni izzat qilib, oʻz oyogʻi bilan uyimizga kirib kelgan ekan. — N. Maqsudiy, Laylatulqadr

Baland boʻyli, paxmoq sochli, dov kazak askarlar xalqni urib, niqtab, orqaga surishga kirishdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

3. Tigʻizlab joylamoq, mushtlab tiqmoq.

Qodir, niqtab paxta tiqilgan qanorning ogʻzini tikib, taroziga keltirib qoʻyardi. — S. Mahkamov, Dala tongi

Uzluksiz tayoq sanchib yoki oyoqlari bilan ikki yoniga tepkilab yurmoq.DÜRTMEK, UYARMAK

v kick a mount with heels

1. tepkilep, qamshılap júriwge iytermelew (at-kóliklerdi)

2. qol-ayaq ushı menen túrtiw

3. tığızlap jaylastırıw, mushlap tığıw