navbahor

ot 1. Erta bahor, ilk bahor, bahorning boshi.

Navbahor ochildi gullar, Sabza boʻldi bogʻlar. — Muqimiy

Har navbahor bu koʻkalamzorga hirotliklar ot-aravada chiqib, bir-ikki kun sayr etib, hordiq chiqarib qaytishardi. — Mirmuhsin, Meʼmor

2. Navbahor (xotin-qizlar ismi).

Erta bahor, ilk bahor.NEVBAHAR, İLKBAHAR

n early-spring

↑ Zenz m, Frühling m