наруш/ить
русчанаруш/ить
(нарушать несов.) сов. 1. бузмоқ
2. бузмоқ, риоя қилмаслик, бажармаслик
- нарушить чей сон бировнинг уйқусини бузмоқ
- нарушить тишину тинчликни (сокинликни) бузмоқ
- нарушать порядок тартибни бузмоқ, тартибга бўйсунмаслик
- нарушать (нарушить) границу см. граница