Народное русское стихосложение

— rus xalq sheʼr tuzilishi. Rus xalqi orasida koʻp asrlardan buyon yashab kelayotgan bilinalar va xalq qoʻshiqlarining sheʼriy tuzilishi, ritmik xususiyati va ritmik imkoniyatlari majmui. Rus xalq sheʼr tuzilishi oʻziga xos xususiyatlarga ega boʻlib, ular epik sheʼrda ham, lirik sheʼrda ham oʻzgacha tarzda namoyon boʻladi. Masalan, bilinalarning sheʼriy tuzilishidagi eng umumiy xususiyatlar quyidagilardir: sheʼriy misralarning ikki urgʻu atrofiga, yaʼni misraning ikki ritmik guruhga birlashishi, aksariyat hollarda daktil klauzula bilan tugashi. Xalq lirik sheʼriyatida esa sheʼriy misralar ikki, uch, toʻrt va undan ortiq urgʻu olishi ham mumkin, bu urgʻular orasidagi hijolar nisbati erkin xarakterga ega, misralar esa koʻproq jenskaya klauzula bilan yakunlanishi lozim. Mana shu jihatlari bilan rus xalq sheʼr tuzilishi tonik sheʼriy sistemaning maxsus turini tashkil etadi. Biroq rus xalq sheʼriyati ham kuy vositasida ijro etiladi. V. M. Jirmunskiy rus xalq sheʼrining zikr qilingan xususiyatlarini nazarda tutib, uni muzikaviy-tonik sheʼr deb ataydi. Bunday sheʼrning kuylanishi uning ritmik tabiatiga taʼsir etadi. Shuning uchun ham xalq sheʼriyati oʻziga xos sheʼriy tuzilish hisoblanadi. Yozma poeziyaning gurkirab oʻsishi xalq sheʼr tuzilishiga maʼlum darajada taʼsir koʻrsatgan boʻlsa ham, biroq uning yashashiga xalal bera olmadi. Aksincha, yozma poeziya xalq sheri tuzilishining keng ritmik imkoniyatlari hisobiga boyidi.