наинки

1. юкл. Шубҳа, ажабланиш, ишонмаслик каби маъноларни ифодалайди; наҳотки.

Наинки фашист фақат душмангина бўлса, наинки унинг бутун қилиш-қилмишларини минг йиллардан бери одам боласига маълум бўлган душман калимаси ифода қила олса. — А. Қаҳҳор, Олтин юлдуз

2. Фақат саналган нарсаларгина эмас маъносида; бундан ташқари; нафақат.

Умиданинг ўзига ором олиш қачон насиб бўларкин? У ўша франсуздан ҳам аянчроқ ҳис қилади ўзини. Наинки вужуди, бутун ҳаёти, руҳи қийноқда. — А. Мухтор, Чинор

Жим-житлик, кимсасизлик, ярим ўлик табиат наинки инсон, жониворлар юрагига ҳам ваҳима соларди. — Мирмуҳсин, Меъмор