нағма

от 1. эск. Куй, оҳанг, наво; мусиқа товуши.

Тол шохларини тўлдирган паррандалар нағмаси ҳам ортиқчалик қилди. — Ҳ. Ғулом, Машъал

[Комил:] Бу хушнуд нағмалардан бенасиб бўлманг, деб атайин уйғотдим, бир эшитиб қолинг! — О. Ёқубов, Айцам, тилим куяди, айтмасам — дилим

2. Лабда юрғизиб пуфлаб чалинадиган мусиқа асбоби.

Болалар тарқалишади. Қоравой нағмасини чалади — Р. Файзий, Сен етим эмассан

3. кўчма салб. Ортиқча қилиқ, хархаша.

Э, бу одамнинг нағмаси кўпга ўхшаб қолди. — Уйғун, Ҳуррият

У [Ибодилла] дорини ишлатдими, бас, турли-туман нағма чиқаради. — Ж. Шарипов, Хоразм

4. кўчма с. т. Ортиқча ташвиш, дахмаза, икир-чикир.

Тўйнинг нағмаси кўп бўлар экан.