muzlamoq

fl. 1. Muzga aylanmoq, muz hosil qilmoq, muz qoplamoq.

Suv muzladi. Yer muzladi. Ariq muzladi.

Toʻsatdan togʻdan sovuq shamol esdi. Bilchirab yotgan dalada yoyilib yurgan qoʻy-qoʻzilarning tuyoqlari, junlariga yopishgan loy muzladi. — S. Anorboyev, Oqsoy

yetti razvedkachi muzlagan daryo ustidan bildirmay oʻtdilar. — Nazarmat, Joʻrlar baland sayraydi

2. Qattiq sovuq taʼsirida qotib qolmoq, toʻngmoq; yaxlamoq.

Qoʻlim muzlab qoldi.

Opang oʻrgilsin qoʻlingni ber! Voy, muzlab qolibsan-ku! — A. Qahhor, Xotinlar

Yuragi siqilgan Anvar goh oʻtirib, goh yonboshlab, sovuqda muzlab ketgan mahsili oyogʻini turli vaziyatga solib koʻrar edi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

3. koʻchma. His-sezgisiz holga tushmoq; qotib qolmoq.

Qoʻrqqanimdan, butun vujudim muzlab, taxta boʻlib qoldim. — E. Raimov, Ajab qishloq