муваққат

сфт. Муайян вақтга белгиланган; вақтинча, қисқа вақтли, вақтинчали, доимий бўлмаган.

Муваққат ҳукумат. Муваққат иш.

Хатни ўқиб бўлганда, унинг кўз ўнги қоп-қора, ўтирган ўрнига ҳам ишона олмас, ҳамма нарса муваққатдек эди. — Ш. Холмирзаев, Қил кўприк

Улар [бинокорлар] баъзан муваққат баракларда яшашга мажбур бўладилар. — Газетадан

Вақтинчали, доимий бўлмаган.GEÇİCİ, MUVAKKAT

уст. временный, непостоянный

а temporary, provisional

waqıtsha, turaqlı emes

zeitweilig, zeitbedingt, vorübergehend, provisorisch