муваффақияцизлик

от 1. Салбий натижа, натижасизлик.

Ишнинг муваффақияцизлиги.

2. Ютқизиқ, мағлубият.

Биринчи муваффақияцизликдан кейинроқ кўлини ювиб, қўлтиққа урган чемпион бўлмайди. — С. Абдуқаҳҳор, Олтин водийларни кезганда

Беш йигит муваффақияцизликка учрагандай руҳлари тушиб, уйларига тарқаганларида, тонг ёриша бошлаган эди. — П. Қодиров. Юлдузли тунлар

неудача, неуспех

н failure

м Misserfolg m

русчанеудача, безуспешностьинглизчаunluckiness, unsuccessfulnessфрансузчаéchecарабчаفَشَلٌ, إِخْفَاقٌ