mutlaq

sft. 1. Shak-shubhasiz, shartsiz, hech qanday shart-sharoitlarga bogʻliq boʻlmagan, cheklanmagan, poyoniga yetgan, mukammal degan maʼnolarni bildiruvchi tushuncha; absolyut.

Mutlaq haqiqat. Mutlaq chempion,

Haqiqat mutlaq bir narsa emas. — A. Qahhor, Sarob

Rejalashtirishning oʻzi ham qotib qolgan mutlaq bir narsa emas. — Gazetadan

2. Butunlay, mutlaqo.

Boyning katta hovlisida, mutlaq sukunat ichida, qori, imom nikoh oʻqidi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Endi qoʻrqishdan foyda yoʻqligiga mutlaq ishondi. — Sh. Xolmirzayev, Qil koʻprik

абсолютный, безусловный, совершенный

a absolute, certain, complete

1. tolıq, gúmansız, haqıyqat, absolyut

2. pútkilley

absolut, durchaus

ruschaабсолютныйinglizchaabsolutefransuzchaabsoluarabchaمُطْلَقٌ، كَامِلٌ، تَامٌّ