mustabid

sft. Mutlaq hokimiyatga ega boʻlgan hokim, istibdod egasi.

Azizbek Turkiston xonligining eng zolim va mustabid sanalgan beklarining biri va uning oʻz qaramogʻida boʻlgan Toshkent aholisiga qilgan zulmlari Fargʻonaga doston. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Mustabid shohlarning razolati ham shundaki, ular faqat oʻz nomlari emas, balki oʻz eli nomiga ham dogʻ tushirishga qodirdirlar. — O. Yoqubov, Koʻhna dunyo

Mustabid tuzum mafkurachilari eliga sadoqatli, obroʻ-eʼtiborli odamlarni yoʻq qilish payida boʻlganlar. — M. Qoʻshjonov, Diydor

1. n despot, tyrant

2. a despotic, tyrannical

zalım, jawız

русскийдеспот, угнетательанглийскийdespot, tyrant, opressorфранцузскийdespote, tyranарабскийمُسْتَبِدٌّ