Мунозара

Fors-tojik va turkiy xalqlar klassik adabiyotida turli narsalarning bahslashuvi, tortishuvi tarzida yozilgan badiiy asarlar. Munozara nasrda ham, nazmda ham yozilishi mumkin. Munozara qissadan hissa chiqarish yoki avtorning asar asosida yotgan masala yuzasidan chiqargan xulosasi bilan yakunlanadi. Masalan, fors-tojik adabiyotida Asadiy Tusiyning (XI asr) «Kecha va kunduz munozarasi», «Osmon va yer munozarasi», «Arab va fors munozarasi», oʻzbek adabiyotida Ahmadiyning «Rud va jomaning orasinda munozara va mubohasa», Yusuf Amiriyning «Bang va chogʻir orasinda munozara», Yaqiniyning «Oʻq va yoy orasinda munozara», ozarbayjon shoiri Muhammad Fuzuliyning «Bang-u boda», «Sihat va maraz» asarlari munozara janrining ajoyib namunalaridir. Munozarada majoziy obrazlar vositasi bilan muallif sotsial-siyosiy, axloqiy va falsafiy qarashlarni ilgari suradi. Munozara baʼzan katta epik asar toʻqimasida ham kelishi mumkin. Masalan, Nishotiyning «Husn-u Dil» dostonidagi munozaralar., munozara