мунофиқ
munofiqмунофиқ
сфт. Тили бошқа, дили бошқа, сўзи ва иши бир-бирига тўғри келмайдиган, самимийлиги ёʻқ; иккиюзлама.
Мунофиқ одам.
Бозор бошидаги мадрасанинг мударриси жуда мунофиқ, бориб турган иғвогар одам экан. — М. Муҳаммаджонов, Турмуш уринишлари
Сиртдан сизга кўринар содиқ, Аслан эса шу хил мунофиқ! — Я. Қурбон
МУНОФИҚ
Тили бошқа, сўзи бошқа, иши бир-бирига тўғри келмайдиган иккиюзламачи.İKİYÜZLÜ, MÜNAFIK
мунофиқ
лицемер, двурушник, двуличный, вероломный
мунофиқ
а а hypocrite, dissembler
МУНОФИҚ
eki júzli
мунофиқ
Heuchler m, Verräter m, Treulose m
мунофиқ
double-dealer, hypocrit, betrayer.
Синонимлари: риёкор, сотқин, хоин
Мунофиқ
русчалицемеринглизчаhypocrite, dissemblerфрансузчаhypocriteарабчаمُنَافِقٌ