munkimoq

fl. 1. Qoqilib yoki muvozanatni yoʻqotib, oldinga silkinmoq, tashlamoq.

Kanal qirgʻogʻidagi chang bosgan oʻtlar ustida erinchoqlik bilan borayotgan ot birdan munkib ketdi-yu, ikki oldingi oyogʻi bilan choʻkkalab qoldi. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli

Qudrat qoʻlidagi suvli chelak bilan munkidi, lekin yiqilmadi. — M. Ismoiliy, Fargʻona t. o.

2. koʻchma Notoʻgʻri yoʻlga kirmoq, toʻgʻri yoʻldan ozmoq, toymoq, qoqilmoq.

Gʻaflatga munkimoq.

Uning iqbol chirogʻi mana shu munkishida qoʻlidan tushib, chilparchin boʻlmasmikan? — S. Anorboyev, Oqsoy

v v stumble (over)

1. qaģılıp yamasa teńsalmaqlılıqtı joytip aldıģa qaray enteriliw

2. awıs. nadurıs jolģa kiriw.