муккаймоқ
mukkaymoqмуккаймоқ
фл. 1. Бирор иш устида мук тушмоқ.
Баъзилар муккайиб, тошларнинг ғадир-будур бетини ойнадай силлиқлаб ярқиратиш билан машғул. — Ойбек, Навоий
2. айн. Мункаймоқ.
Зах ҳиди келган кичкина даҳлизда муккайган бир кампир чарх йигириб ўтирар, ёнидаги ўчоқда тезак тутаб ётарди. — С. Зуннунова, Гулхан
МУККАЙМОҚ
Бирор иш устида мук тушмоқ.YÜZÜ KOYUN DÜŞMEK
МУККАЙМОҚ
Қаранг: мункаймоқ