mukkaymoq

fl. 1. Biror ish ustida muk tushmoq.

Baʼzilar mukkayib, toshlarning gʻadir-budur betini oynaday silliqlab yarqiratish bilan mashgʻul. — Oybek, Navoiy

2. ayn. Munkaymoq.

Zax hidi kelgan kichkina dahlizda mukkaygan bir kampir charx yigirib oʻtirar, yonidagi oʻchoqda tezak tutab yotardi. — S. Zunnunova, Gulxan

Biror ish ustida muk tushmoq.YÜZÜ KOYUN DÜŞMEK