moʻmin

ot 1. din. Ollohning borligiga iqror boʻlgan, imon keltirgan kishi; musulmon.

[Safar boʻzchi] Shu kaʼbatulloning ichida oʻtirib, yolgʻon gapirgan odam musulmon emas, kishining qasamiga ishonmagan ham yetti mazhabda moʻmin emas. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon.

2. koʻchma Yuvosh, beozor, muloyim.

Moʻmin odam,

Muharram koʻchada soddagina, moʻmingina koʻringan bu qizning shunchalik shoʻxliklari borligini oʻzi koʻrmay, birov aytganda, aslo ishonmasdi. — Shuhrat, Shinelli yillar

3. Moʻmin (erkaklar ismi).