мўмин

от 1. дин. Оллоҳнинг борлигига иқрор бўлган, имон келтирган киши; мусулмон.

[Сафар бўзчи] Шу каъбатуллонинг ичида ўтириб, ёлғон гапирган одам мусулмон эмас, кишининг қасамига ишонмаган ҳам етти мазҳабда мўмин эмас. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён.

2. кўчма Ювош, беозор, мулойим.

Мўмин одам,

Муҳаррам кўчада соддагина, мўмингина кўринган бу қизнинг шунчалик шўхликлари борлигини ўзи кўрмай, биров айтганда, асло ишонмасди. — Шуҳрат, Шинелли йиллар

3. Мўмин (эркаклар исми).