мита
mitaмита
от 1. бот. Ғалла экинларининг донини қорайтириб юборадиган касаллик; кул.
2. зоол. Донга тушадиган зараркунанда қурт; сақланаётган ғалла донлари, ёрма, қоқи ва бошқаларни зарарлайдиган ҳар хил ҳашарот ва каналарнинг умумий номи.
Омбор митаси. Митанинг ёмони тегирмондан бутун чиқади. — Мақол
мита
1. бот. головня
2. зоол. пшеничная нематода (червь)
- митанинг ёмони тегирмондан бутун чиқар погов.
- митанинг ёмони тегирмондан бутун чиқар погов. (букв. мучной червь из-под жёрнова выходит целым), т.е. прожженный мошенник выйдет сухим из воды.
мита
н charred log