mirishkor

ot 1. Oʻz ishining tajribali, mohir ustasi; tajribakor, omil-kor.

Mirishkor suvchi. Mirishkor bogʻbon. Mirishkor dehqon.

Sulton boʻzchi oʻz hunarining mirishkori hisoblanar edi. — A. Muxtor, Opa-singillar

2. s. T. Saranjom-sarishta.

Mirishkor xotin.

n notable, distinguished, aristocracy, experienced

tájiriybeli, uqıplı, sheber usta, as, puqta

m (tajribali) Erfahrener m